Geen paniek, wij zijn rustig!

“Kom maar naar de SEH”

Dit is haar 32e grote epileptische aanval in deze serie. We hebben in de afgelopen 6 dagen al drie maal noodmedicatie geinjecteerd, maar ze breekt er telkens weer door heen. Het is genoeg geweest, de risico’s voor Floor te groot. Ik bel de kinderarts om te overleggen. Ook hij vindt een opname verstandig; dan kunnen we intraveneus aan de slag. “Kom maar naar de SEH, dan regel ik dat jullie daar opgevangen worden.” Vader komt met onze (rolstoel)bus thuis om haar naar het ziekenhuis te brengen. Maar juist op dat moment blijkt iedere prikkel er een te veel en krijgt ze kort na elkaar een aantal insulten. Ik vind het onverstandig haar zelf met onze eigen bus te brengen, ook is het maar een ritje van 5 minuten. We bellen –zoals vaker- 112.
Ik begin het gesprek met het benoemen dat er geen paniek is, dat we bekend zijn met de situatie, maar dat we vanwege epileptische aanvallen onze dochter liever niet met onze eigen bus maar per ambulance naar het ziekenhuis willen laten vervoeren.

 

“Mevrouw, hulp is onderweg”
Blijkbaar gaan bij het woord “epilepsie” alle alarmbellen op het scherm van de centralist rinkelen. Met zijn kalme zware stem drukt hij mij op het hart vooral rustig te blijven en goed te luisteren naar wat hij mij gaat vertellen, terwijl hij mij verzekert “mevrouw, hulp is onderweg”. Hij begint met zijn instructies “mevrouw, ik wil dat u goed luistert. U mag onder geen beding uw dochter verplaatsen. Als het insult over is mag u proberen haar voorzichtig op de zij te draaien. U mag niets in haar mond steken. U mag haar niet laten lopen.”
Even weet ik de centralist te onderbreken. Ik vertel opnieuw dat wij al jarenlang ervaring hebben met deze epileptische aanvallen, dat wij dus goed weten wat we moeten doen. Ik moet mijn tong afbijten om niet te zeggen dat het juist fantastisch zou zijn als ze zou gaan lopen, aangezien ze dat al heel lang niet meer kan. “Mevrouw, ik moet u alles goed uitleggen”, gaat de centralist onverstoorbaar verder. “Mevrouw, nogmaals, hulp is onderweg, blijft u rustig.” Hierop volgen nog meer instructies, waarvan ik onthouden heb dat ik geen huisdieren bij haar mag laten. Ik antwoord lachend dat ik de vis niet naar boven zal sturen. En benadruk nogmaals dat wij zeer rustig zijn en goed weten hoe te handelen. “Mevrouw, hulp zal ieder moment bij u zijn. Gaat u vast de voordeur open maken.” Daarmee eindigde dit bijzondere gesprek.

Ik zeg juist tegen vader “ze zullen toch niet met sirenes aan komen he?” als ik die al hoor. Ik loop naar de voordeur. Er stopt een rapid responder ambulance voor de deur. De ambulancebroeder stapt snel uit. Ik vertel opnieuw dat er geen sprake is van paniek en leg uit dat we juist een ambulance voor liggend vervoer nodig hebben. “Mevrouw, wees gerust. Ik heb alles bij me wat nodig is en kan als ik denk dat het nodig is een andere ambulance oproepen.” Ik geef het op!
Tegen deze broeder zeg ik dat hij de trap op kan en in de kamer recht vooruit mijn dochter en haar vader kan vinden. De man snelt de trap op. Zelf loop ik de keuken in, boterhammen smeren voor de komende uren in het ziekenhuis. En ik ga de tas voor Floor pakken.

Even later hoor ik opnieuw een sirene. De gewenste ambulance komt er aan gesneld en parkeert midden op straat. Drie mensen komen er uit.Ambulances voor de deur Ik doe de deur open, heet hen welkom en vraag hen de brancard in de gang te parkeren. Ze lopen door naar boven.
Ik stuur ondertussen onze buurtbewoners een whats-appje om te vertellen dat er –althans bij ons- geen sprake is van paniek, ook al lijkt dat zo met twee ambulances voor de deur, maar dat Floor gewoon weer even naar het ziekenhuis moet vanwege haar epilepsie. Dat wordt gewaardeerd, want zij zijn inderdaad geschrokken.

Eenmaal op de brancard krijgt Floor opnieuw een insult. Ik geef haar zuurstof. Een van de ambulancebroeders merkt op “jullie weten goed wat je moet doen. Wij zijn eigenlijk alleen maar hier om haar naar het ziekenhuis te brengen, hè?” Ja, dat probeerde ik al de hele tijd duidelijk te maken…

 

Meld je aan voor mijn nieuwsbrief en blijf op de hoogte

 

én

 

Deel deze pagina via Social Media